Akpınar, günümüz dünyasının önemli sorunlarından birinin vefasızlık olduğunu belirterek, vefanın yalnızca geçmişi hatırlamak anlamına gelmediğini, verilen sözün arkasında durmayı ve birlikte yürünülen insanlara sadık kalmayı da kapsadığını vurguladı.
“Vefayı kaybettikten sonra güveni de kaybettik”
Vefanın hayatın birçok alanında kendisini gösterdiğini ifade eden Akpınar, “Yolda vefa, yolculukta vefa, fikirde vefa, arkadaşlıkta vefa, dostlukta vefa…” ifadeleriyle bu değerin insan ilişkilerindeki yerini anlattı.
Akpınar, “Biz önce vefayı kaybettik. Vefayı kaybettikten sonra güveni, samimiyeti ve dostluğu da kaybettik” değerlendirmesinde bulunarak, vefanın insanın ahlaki duruşuyla doğrudan bağlantılı olduğunu dile getirdi.
“Vefalı insanın mazereti olsa da habersizliği olmaz”
Verilen sözlerin yerine getirilmemesinin zaman içerisinde güven kaybına yol açtığını belirten Akpınar, insanların çeşitli sebeplerle planlarını değiştirebileceğini ancak vefalı davranışın gereğinin karşı tarafa bilgi vermek olduğunu kaydetti.
Akpınar, “Vefalı insanın mazereti olsa da habersizliği olmaz. Haber verir, özür diler ve karşısındaki insanın vaktine değer verir” ifadelerini kullandı.
Başkasının vaktini değersiz görmenin, o kişiye verilen değeri de sorgulanır hale getirdiğini belirten Akpınar, sürekli mazeret üretmenin zaman içerisinde bir alışkanlığa ve karakter özelliğine dönüşebileceğini ifade etti.
“Güvenin temeli verilen sözdür”
Makalesinde güven kavramına da geniş yer veren Akpınar, “Sözüyle davranışı bir olmayan insanla bırakın büyük bir yapı kurmayı, bir kümes bile kuramazsınız” ifadeleriyle, sağlam ilişkilerin temelinde güven ve sözünde durmanın bulunduğuna dikkat çekti.
Menfaat üzerine kurulan ilişkilerin kalıcı olmayacağını belirten Akpınar, gerçek dostluğun zor zamanlarda ve karşılık beklenmeyen durumlarda ortaya çıktığını vurguladı.
“İnsan, verdiği sözün ağırlığını taşıyabildiği ölçüde büyüktür”
İnsanları tanımada yolculuk, alışveriş ve komşuluk gibi hayatın içindeki ilişkilerin önemli olduğunu belirten Akpınar, kişinin fedakârlığının, sabrının, menfaat karşısındaki tavrının ve ahlaki duruşunun zaman içerisinde ortaya çıktığını ifade etti.
Akpınar, insanın makamı, malı veya çevresiyle değil, verdiği sözün sorumluluğunu taşımasıyla değer kazandığını belirterek, “İnsan, verdiği sözün ağırlığını taşıyabildiği ölçüde büyüktür” dedi.
“Hiç kimse vazgeçilmez değildir”
Makalesinde kendisini vazgeçilmez görenlere de mesaj veren Akpınar, insanın tek başına yeterli olmadığını, istişareye, dostluğa, güvene ve yol arkadaşlığına ihtiyaç duyduğunu belirtti.
Akpınar, “Vefayı yük sayanlar, gün gelir yalnızlığı yüklenmek zorunda kalırlar” ifadeleriyle vefanın insan hayatındaki önemine dikkat çekti.
“Hakikat er ya da geç ortaya çıkar”
İnsanların iyi niyetini kullanarak kazanç sağlamaya çalışanlara da seslenen Akpınar, yanlışın geçici olarak ayakta kalabileceğini ancak sağlam bir temele sahip olmadığı için sonunda yıkılacağını ifade etti.
Doğrunun zaman zaman gecikebileceğini ve yalnız kalabileceğini belirten Akpınar, “İnsanları bir süre oyalayabilirsiniz. Bahanelerle gerçeği bir müddet örtebilirsiniz. Ancak hakikat er ya da geç ortaya çıkar” değerlendirmesinde bulundu.
Makalesinin sonunda vefanın insan ilişkilerindeki belirleyici rolüne vurgu yapan Akpınar, söz verirken düşünmenin, dostluk kurarken seçici olmanın ve yola çıkarken vefayı ölçü almanın önemine dikkat çekti.
Akpınar, yazısını şu ifadelerle tamamladı:
“Vefayı kaybeden yalnızca bir dostu değil; güveni, itibarını ve kendi insanlığını da kaybeder. Vefayı koruyan ise belki her zaman dünyayı kazanmış görünmez; fakat gönülleri, güveni ve Allah’ın rızasını kazanır.”
Dulkadiroğlu Belediye Başkanı Mehmet Akpınar’ın 19 Eylül 2026 tarihli “Vefa” başlıklı makalesi, verilen sözlerin arkasında durmanın, güveni korumanın ve insan ilişkilerinde sadakati yaşatmanın önemine dikkat çekti.