Ölüm, yaşamın en kaçınılmaz gerçeği olabilir; ama Norveç’in kuzeyindeki Longyearbyen kasabasında işler biraz farklı yürüyor. Kuzey Kutbu’nun kalbinde yer alan bu sıra dışı yerleşim yerinde, 1950 yılından beri "ölmek" teknik olarak yasak. Kulağa bir bilim kurgu filmi gibi gelse de, bu yasağın arkasında tüyler ürperten bilimsel bir gerçek yatıyor.
CEVAP BUZLARIN ALTINDA SAKLI
Longyearbyen’de hava o kadar soğuk ki, toprak "permafrost" yani kalıcı olarak donmuş halde. Bu durum, doğanın normal işleyişini bozuyor: Cesetler çürümüyor. 1918 yılındaki İspanyol gribi salgınında hayatını kaybedenlerin naaşları, yıllar sonra incelendiğinde bilim insanlarını şoke eden bir gerçekle karşılaşıldı. Virüs, donmuş toprak sayesinde hala canlılığını koruyordu. Kasaba yönetimi, olası bir salgını önlemek adına yerel mezarlığa yeni defin yapılmasını yasakladı.Eğer bir kişi ölümcül bir hastalığa yakalanırsa veya yaşlılık emareleri gösterirse, uçakla Norveç anakarasına gönderiliyor. Hayatını orada kaybediyor ve orada defnediliyor. Kısacası bu kasaba, sadece "yaşayanlar" için tasarlanmış bir sığınak gibi.
KEDİ DE YASAK
Nüfusu 2 bin civarında olan bu bölgede kutup ayısı sayısı, insan sayısıyla neredeyse yarışıyor! Kışın 4 ay boyunca zifiri karanlıkta (Kutup Gecesi), yazın ise 4 ay boyunca batmayan güneşin altında (Gece Yarısı Güneşi) yaşıyorsunuz. Ekosistemi ve nadir bulunan kuş türlerini korumak amacıyla kasabada kedi beslemek de yasaklanmış durumda. Longyearbyen halkı, evcil hayvan ihtiyaçlarını genellikle köpeklerle karşılıyor.